The Boy In The Striped Pyjamas Boek

Hoeveel bladzijdes heeft het boek The Boy in the Striped Pyjamas?

Productgegevens

ASIN ‎1862305277
Taal ‎Engels
Paperback ‎ 212 pagina’s
ISBN-10 ‎9781862305274
ISBN-13 ‎978-1862305274

Is The Boy in the Striped Pyjamas echt gebeurd?

Hoe reageren mensen wanneer ze geconfronteerd worden met films over de Holocaust? In welke mate verhouden ze zich kritisch tot wat ze zien? De Duitse historicus Stefanie Rauch promoveerde in 2014 aan de University of Leicester op een onderzoek naar deze vragen.

  • Momenteel bestudeert ze als postdoc onderzoeker aan het University College London een andere ‘beeldvraag’: hoe medeplichtigen aan de Holocaust zich in videogetuigenissen presenteren.
  • Sophie van den Bergh sprak met haar over de (veronderstelde) impact van verschillende soorten filmbeelden – speelfilms, docudrama’s en videogetuigenissen.

In The Boy in the Striped Pyjamas (2008), de speelfilm gebaseerd op het gelijknamige boek van John Boyne, verhuist de 9-jarige Bruno met zijn familie naar Polen, waar zijn vader is aangesteld als nazi-commandant. In de buurt van hun huis gaat Bruno op ontdekkingstocht en ontmoet Shmuel, een jongen die zich aan de andere kant van het prikkeldraad bevindt. The Boy In The Striped Pyjamas Boek Scène uit de film The Boy in the Striped Pyjamas, Foto: Miramax The Boy in the Striped Pyjamas wordt door velen als ultieme Holocaustkitsch gezien, een film die enkel inspeelt op emotie en een verkeerd beeld schetst van de historische werkelijkheid. Zo schreef filmcriticus Manohla Dargis in de New York Times dat de film “de Holocaust trivialiseert, bagatelliseert, tot kitsch maakt, commercieel uitbuit en kaapt om een tragedie te vertellen over een nazi-familie”.

  1. Dargis’ reactie is tekenend voor de manier waarop sommige critici en onderzoekers naar Holocaustfilms kijken: ze maken zich zorgen dat de (vaak gewelddadige) beelden in deze films kijkers niet alleen maar afschrikken, maar ook juist een bepaalde aantrekkingskracht op hen uitoefenen.
  2. Ijkers zouden bovendien niet kritisch (kunnen) omgaan met de beelden en de melodramatische materie voor waar aannemen.

Daarmee zouden deze films de herinnering aan de Holocaust kunnen vervormen of vervlakken. Dit zou zowel opgaan voor docudrama’s – waarin historische gebeurtenissen gedramatiseerd in beeld worden gebracht – als voor speelfilms als The Boy in the Striped Pyjamas,

  1. De onderliggende aanname is steeds dat de manier waarop de Holocaust in speelfilms en docudrama’s voor het voetlicht wordt gebracht wel een sterke impact móet hebben op kijkers.
  2. Maar de werkelijke invloed van dergelijke films is eerder nog niet onderzocht.
  3. Veel bestaand onderzoek richt zich volgens Stefanie Rauch op tekstanalyse van het werk zelf; tot nu toe is er weinig tot geen aandacht geweest voor de individuele receptie van Holocaustfilms.

In haar promotieproject deed Stefanie Rauch daarom empirisch, kwalitatief onderzoek naar kijkersreacties op Holocaustfilms en -docudrama’s.

Waar speelt het boek The Boy in the Striped Pyjamas zich af?

Duitsland 1943. Bruno is negen jaar als hij met zijn familie gaat verhuizen. Dat heeft te maken met het werk van zijn vader, een hoge Duitse militair. Vlakbij het nieuwe huis staat een hoog hek, waarachter mannen en jongens in gestreepte pyjama’s wonen.

Waarom heet het boek The Boy in the Striped Pyjamas?

The boy in the striped pyjamas Waarom dit boek? Ik heb dit boek gekozen omdat ik de film al had gezien. De film sprak mij al heel erg aan en daardoor dacht ik dat ik het boek ook mooi zou vinden. Ook dacht ik dat er in het boek dingen iets uitgebreider geschreven zouden zijn, dat was ook één van de redenen waarom ik dit boek wou lezen.

  • Het thema van het boek sprak mij ook erg aan, en toen ik de samenvatting had gelezen achterop het boek wist ik helemaal zeker dat ik dit boek wou lezen.
  • Verhaalanalyse Korte samenvatting: De achtjarige Bruno is de zoon van een hoge nazi-officier.
  • Bruno is pas verhuisd voor het werk van zijn vader.
  • Hij probeert te begrijpen wat er in zijn nieuwe omgeving gebeurt.

Het concentratiekamp, vlakbij zijn huis, kan Bruno vanuit zijn slaapkamerraam zien. Hij denkt dat het boeren zijn die de hele dag in hun pyjama lopen. Op een dag rent hij via de achtertuin het bos in en ziet achter het prikkeldraad van het kamp een jongen met zo´n gestreepte pyjama.

  1. De Duitse Bruno en de joodse Shmuel worden vrienden en praten elke dag met elkaar bij het hek.
  2. De vader van Shmuel was kwijt, daardoor besloot Bruno over het hek te klimmen en Shmuel’s vader te zoeken.
  3. Met een dodelijke afloop.
  4. Personages: Er zijn in dit boek twee hoofdpersonen, de belangrijkste hoofdpersoon is Bruno.

Bruno is een 9-jarig, slim jongentje. Je kunt goed merken dat Bruno intelligent is doordat hij op een bepaalde manier praat en doordat hij bepaalde uitdrukkingen gebruikt. Bruno wilt later ontdekkingsreiziger worden, dit staat letterlijk in het boek maar dit kan je ook merken doordat hij heel nieuwsgierig is over alles en ook alles wilt onderzoeken.

  • Verder is Bruno een hele eerlijke jongen maar ook onschuldig en naïef.
  • Op het laatst was Bruno zelfs nog naïef, toen ze naar de gaskamer gingen dacht hij dat ze voor de regen gingen schuilen.
  • Ook probeert hij gehoorzaam te zijn.
  • Dit kan je merken doordat hij alles doet wat zijn ouders zeggen.
  • Bruno is ook een jongen die alles letterlijk neemt, en in alles de goede dingen probeert te zien.

Het kamp zag Bruno als een boerderij met rare mensen, hij zoekt er niets ergs achter. Hij wou juist aan de andere kant van het hek komen, omdat die dacht dat daar veel mensen zijn dus ook veel vriendjes om mee te spelen. Over het uiterlijk van Bruno valt niet zoveel te zeggen.

In het boek wordt beschreven dat Bruno een kleine jongen is, en daar ook wellis mee geplaagd wordt door zijn zus. Bruno is duidelijk een round character, dit komt omdat hij zowel goede als slechte eigenschappen bezit. Hij is onschuldig, gehoorzaam en eerlijk maar daar tegen over staat dat hij ook naïef is.

Ook veranderen zijn emotionele omstandigheden telkens, de ene keer is hij blij en de andere keer is hij verdrietig of bang. De tweede hoofdpersoon is Shmuel. Een joodse, 9-jarige jongen die leeft in een concentratiekamp. Shmuel is een erg verlegen en bange jongen.

Doordat hij in een concentratiekamp leefde moest hij altijd goed luisteren. Daardoor was die bang als die bijvoorbeeld te lang weg was, of niet optijd terug was. Shmuel wist ook niet goed wat er allemaal in het concentratiekamp gebeurde. Dit kon je merken doordat hij alles heel raar aan Bruno vertelde.

Bijvoorbeeld dat zijn vader nu aardappelen schilt, en dat dat zijn nieuwe werk is. Shmuel heeft licht, kortgeschoren haar en hij draagt altijd een gestreepte pyjama. Shmuel is een flat character, dit kan je merken doordat hij de hele tijd maar één emotie toont, en verder zie je ook niet veel verandering in het boek.

  • Het personage heeft niks verrassends, de dingen die gebeuren kun je bij het personage verwachten.
  • Het boek bevat natuurlijk ook bijpersonen.
  • Enkele bijpersonen zijn Gretel.
  • De oudere zus van Bruno die langzaam veranderd in een aanhanger van Hitler.
  • Bruno vindt zijn zus daarom ook een hopeloos geval.
  • De vader (Ralf) en de moeder (Elsa) van Bruno zijn ook bijpersonen.

Door zijn vader moest Bruno verhuizen en raakte hij al zijn vrienden kwijt. Zijn vader was een belangrijke luitenant voor Hitler. De moeder van Bruno kon de druk niet aan in het nieuwe huis en wou het liefst zo snel mogelijk weg daar. Dan heb je ook nog Maria, de huishoudster uit Polen.

  1. Zij is meeverhuist naar hun nieuwe huis en heeft verder niet veel te zeggen.
  2. En als laatste is er luitenant Kotler, hij bewaakt het huis en krijgt bijna wat met Gretel.
  3. Bruno heeft een beetje een hekel aan luitenant Kotler.
  4. Als laatste is er nog Pavel.
  5. Hij is een jood in het concentratiekamp, en hij moet klusjes doen in het huis van Bruno.

Ik denk dat de moeder van Bruno een round character is, dit komt doordat ze in het begin van het verhaal heel enthousiast was over de verhuizing, en later wou ze juist weg. Verandering van omstandigheden en emoties dus. Voor de rest zijn al deze personages zijn flat characters omdat je niet veel eigenschappen van ze leert kennen en deze personages zijn eenzijdig.

Titelverklaring & Motto: De titel van het boek is ‘the boy in the striped pyjamas’. Met het motto: ‘ A story of innocence in a world of ignorance’, Het boek heeft geen ondertitel. De titel van het boek gaat over Shmuel. Omdat hij aan de andere kant van het hek woont, en een gestreepte pyjama draagt. Omdat Het verhaal speelt zich af in de ogen van Bruno daarom heet het boek zo.

Als het bijvoorbeeld uit de ogen van Shmuel zou afspelen, dan zou de titel van het boek ‘the boy with the perfect clothes’ kunnen heten. In het boek staat ook dat Bruno het de gestreepte pyjamas noemt, dus daar slaat de titel ook een beetje op. Het boek gaat over gevangenschap en antisemitisme en de gestreepte pyjama staat daar symbool voor.

  • Het hele boek draait om die dingen, en daardoor is het dus ook een gepaste titel.
  • Het motto van de tekst, wat letterlijk vertaald : ‘ Een verhaal van onschuld in een wereld van onwetendheid ‘ betekend gaat over de dingen waar Bruno zo naïef in is, hij denkt dat alles goed is, terwijl er veel meer aan de hand is.

Hij denkt dat er veel meer vriendjes voor hem zijn in het concentratiekamp. En hij denkt bijvoorbeeld dat het concentratiekamp een boerderij is. Dat is de onwetendheid wat in het motto wordt genoemd. De onschuld gaat erover dat Bruno helemaal niet door had wat die ging doen toen hij in het concentratiekamp de vader van Shmuel ging zoeken, hij wou alleen maar helpen.

Dit wil je ook lezen: Tijd & Ruimte: Vertelde tijd van het verhaal is +/- drie maanden. Het speelt zich af tijdens de tweede wereldoorlog, in 1943. Het is niet precies te zeggen omdat er geen exacte datums bij worden geschreven. In het boek praten ze over dagen en weken die voorbij gaan, dus daarop baseer ik mijn antwoord van +/- drie maanden.

De vertel tijd van het boek is negen uur en 15 minuten. Ik heb de tijd bijgehouden met een stopwatch zodat ik de precieze tijd kon geven. In het verhaal spelen gebeurtenissen zich naar elkaar af, in de juiste volgorde. Het verhaal is dus chronologisch. Er vinden geen flashbacks plaats of flashforwards.

Maar soms denkt Bruno wel terug aan de tijden dat hij in Berlijn woonde. Maar die tijden worden niet echt beschreven dus dat kan ik geen flashbacks noemen. De verhuizing, de ontmoeting met Shmuel en Bruno die onder het hek doorklimt. Allemaal gebeurtenissen die elkaar opvolgen. Het einde van dit boek is erg tragisch.

De hoofdpersonen Bruno en Shmuel overlijden, een totaal onverwachts einde. Voor deze twee hoofdpersonen is het een gesloten einde. Bruno en Shmuel zijn dood, er kan niets verder meer met ze gebeuren. Maar aan de andere kant denk ik ook dat het een open einde is.

Aan het eind van het boek zat ik met de vragen: Zal de vader van Bruno nog doorgaan met dit werk? Hoe zal het met de moeder gaan? Zal het zusje nog steeds een aanhanger zijn van Hitler?. Er zijn veel dingen in dit boek die je niet te weten komt, daardoor denk ik dat het boek vooral een open einde heeft.

Want als het een gesloten einde zou zijn, dan zou ik niet aan deze vragen gedacht hebben. Het verhaal speelt zich maar op een paar plekken af. De eerste belangrijke plek is het oude huis van Bruno. Dit huis staat in Berlijn. Hiermee begint het boek. Na de verhuizing speelt het nieuwe huis, dat dichtbij het concentratiekamp staat een grote rol.

  1. Dit huis staat dichtbij Auschwitz, in Polen.
  2. De plek bij het hek, waar Bruno en Shmuel altijd praatte is de belangrijkste plaats van het hele boek.
  3. Hier gaat het boek over, hier draait het om.
  4. Dan heb je ook nog het concentratiekamp zelf, hier speelt het einde van het boek af.
  5. Dus ook een plaats die wel even vermeld moet worden.

Er zijn in het hele boek dus vier belangrijke plaatsen, waarvan het huis bij het concentratiekamp de belangrijkste is. De wijze van vertellen: Het boek is geschreven vanuit de alwetende verteller. Het verhaal wordt zo verteld door de schrijver, dat Bruno altijd in het verhaal aanwezig is.

  1. Soms krijg je te lezen wat Bruno zelf denkt over iets en daarna las ik weer iets wat Bruno helemaal niet kon weten, daardoor raakte ik een beetje in de war.
  2. Het was niet duidelijk of het nou door de ik-verteller werd verteld, of door de hij/zij-verteller.
  3. Daardoor ben ik tot de conclusie gekomen dat het vanuit de alwetende verteller geschreven is.

Belangrijke gebeurtenissen: Er vinden in dit boek veel belangrijke en aansprekende gebeurtenissen plaats, die ik toch wel even wil vermelden in dit verslag. De eerste gebeurtenis die ik erg belangrijk en aansprekend vind, vind ik dat Bruno zijn vriendjes verlaat in Berlijn en naar zijn nieuwe huis gaat.

  1. Het moment dat hij in de auto zit, en zijn vriendjes de auto achterna rennen en naar hem zwaaien vind ik een aansprekende gebeurtenis.
  2. Dit vooral omdat hij hun daarna nooit meer van zijn leven zal zien.
  3. Een andere hele belangrijke gebeurtenis is dat Bruno op de schommel zit en er van afvalt.
  4. Hij wordt wakker en Pavel, de jood die klusjes doet in huis helpt hem.

Hij geeft hem een verbandje terwijl Bruno allemaal dingen aan hem vraagt. Op dat moment komt zijn moeder binnen, en Bruno vertelt wat er gebeurd is. Daarna wordt Bruno naar zijn kamer gestuurd. Hij hoort zijn moeder nog zeggen dat zijn vader er niets over mag weten.

  1. Bruno vindt dit raar, en begint nu langzaam te begrijpen dat Shmuel en Pavel anders zijn.
  2. En dan is er ook nog de laatste, maar niet de minste gebeurtenis.
  3. Bruno en Shmuel lopen hand in hand de gaskamer in, ze staan tussen de drukte in en zien een man die wat in de donkere gaskamer gooit.
  4. Er was veel lawaai en drukte en daarna was het stil, helemaal stil.

Dit vond ik een erg ontroerend gedeelte van het boek. Hieronder het citaat dat dit gedeelte van het boek beschrijft: “Bruno raised an eyebrow, unable to understand the sense of all this, but he assumed that it had something to do with keeping the rain out and stopping people from catching colds.

  1. And then the room went very dark and somehow, despite the chaos that followed, Bruno found that he was still holding Shmuel’s hand in his own and nothing in the world would have persuaded him to let it go.” Spanning: In het boek waren veel spannende momenten.
  2. De schrijver wist telkens weer het verhaal zo te brengen dat je niet wist wat er ging gebeuren.

Zelfs tot op het einde bleef die spanning er in. Ik vond ook dat de spanning niet overheerste, want het is natuurlijk ook niet goed als er altijd spanning in het verhaal is. Er waren rustige momenten, zoals het hoort in een goed boek. Bijvoorbeeld als Bruno rustig aan het schommelen is, of op zijn kamer zit.

De omgeving van het verhaal was niet echt spannend aan de kant van het hek waar Bruno woont. Maar toen Bruno aan de andere kant van het hek kwam was er opeens wel veel spanning. Het boek bouwt de spanning een beetje op tot het einde, en dan het einde is de echte ontknoping pas. Thema & Genre: Ik heb als thema gekozen: Een onschuldige jongen in de oorlog.

Ik heb voor dit thema gekozen omdat Bruno er helemaal niets aan kan doen dat dit allemaal gebeurt in de oorlog. En hij kan al helemaal niets eraan doen dat zijn vader ook nog is zo erg erbij betrokken is en SS’er is. Onschuldig heeft een dubbele betekenis bij dit boek.

  1. Want hij is ook onschuldig omdat hij niet weet wat er allemaal gebeurt in het concentratiekamp, wat voor hem een boerderij lijkt.
  2. Het genre van dit boek is oorlogsroman.
  3. Dit komt omdat het in de oorlog afspeelt, en omdat het om een vriendschapsrelatie gaat.
  4. Motieven: Een motief van het boek is vriendschap.

Dit is een terugkerend element in het verhaal, en het staat ook het hele boek centraal. Bruno denkt alleen maar aan Shmuel, waarom zou hij slecht zijn? Waarom is hij anders? Alles wat Bruno in het boek doet draait om Shmuel, hij steelt zelfs eten voor hem.

Daarom is vriendschap een motief van het verhaal. Ze leren elkaar kennen, en ze overlijden samen. Vriendschap tot het einde. Een ander motief uit het boek is haat. De haat die veel mensen in Bruno’s leven hebben tegen de joden. Zijn vader heeft er een hekel aan, de officier, zijn zus en zijn leraar die aan huis komt.

Iedereen om hem heen heeft haat tegenover hen. En telkens komt dat weer terug in het verhaal, door middel van de verschillende personen die ik net heb genoemd.

Persoonlijke beoordeling Het onderwerp: Was het onderwerp herkenbaar in je eigen belevingswereld of juist niet?

Het onderwerp was totaal niet herkenbaar in mijn eigen belevingswereld, dit komt omdat ik nooit in de oorlog heb geleefd. Dus dan is het in ieder geval al moeilijker om het voor te stellen. Daarnaast zou is Bruno ook nog veel jonger, en snapt dingen nog minder goed.

  • Die ik wel zou kunnen bedenken.
  • Dat is ook een reden waarom ik het niet goed zou kunnen voorstellen.
  • Werd het onderwerp oppervlakkig behandeld of had het voldoende diepgang? Ik vond dat het onderwerp voldoende diepgang had, het had zelfs heel veel diepgang.
  • Het onderwerp werd zo goed behandeld in dit verhaal, of alle verschillende manieren.
You might be interested:  Hoe Schrijf Je Een Essay Over Een Boek

De haat ervan, en de liefde ervan was allemaal goed zichtbaar. Bijvoorbeeld de vriendschap van Bruno en Shmuel. Wat zou je zeker hebben weggelaten, toegevoegd of veranderd? Zeker weten dat ik het einde zou veranderen! Het boek was echt heel mooi alleen het einde verpeste het een beetje.

  1. Ik vond het niet leuk dat het zo eindigde.
  2. Ik had het einde veranderd in een mooi einde.
  3. Dat Shmuel juist onder het hek doorklom, en vrij was uit het concentratiekamp.
  4. Dit zou ik zeker zo veranderd hebben.
  5. En je boeken of films die over hetzelfde onderwerp gaan? Ik ken de film ‘Zwart Boek’, ‘Süskind’ en ‘The Pianist’.

Allemaal films die zich in de oorlog afspelen. Ik vond de films echt mooi, maar ook heel ontroerend. Persoonlijk hou ik er wel van om af en toe een zielige film te kijken. Er is ook een film van dit boek, deze film heb ik ook al meerdere malen gekeken omdat ik het zo mooi gemaakt vind.

De gebeurtenissen: Vond je de gebeurtenissen geloofwaardig, toevallig of verrassend? Het einde vond ik verrassend, niemand zou zo’n einde verwachten. Ik vond de gebeurtenissen ook geloofwaardig. Het is zo geschreven dat het net lijkt of iemand dit echt heeft meegemaakt. Net alsof de schrijver er zelf bij was.

Ik vond het boek niet toevallig, want sommige dingen kon je wel verwachten. Zoals dat die telkens naar het hek toe ging. Vonden er schokkende gebeurtenissen plaats? Natuurlijk vonden er schokkende gebeurtenissen plaats, het einde was het meeste schokkende van allemaal.

Maar ik vond het ook schokkend hoe de joodse huishulp Pavel werd behandeld. Riepen de gebeurtenissen bepaalde gevoelens bij je op? Het raakte me wel echt erg wat er allemaal gebeurde. En vooral toen ik de film had gezien werd ik een beetje emotioneel. De gedachte dat mensen dit ook echt hebben meegemaakt is gewoon heel erg.

Kwamen er te veel gebeurtenissen in voor of was het aantal juist goed? Er kwamen wel heel veel gebeurtenissen in voor. Maar voor mij zijn er nooit genoeg gebeurtenissen, hoe meer hoe beter. Ik hou ervan als er veel actie in het boek is en dat was bij dit boek ook het geval.

Maar het moet wel te volgen blijven, en dat bleef dit verhaal gelukkig ook. De personen: Kwam de hoofdpersoon levenecht over? Ik vond dat de hoofdpersoon levensecht over kwam. Er waren veel verschillende emoties, en karaktertrekken. Ook de dingen die hij zei konden zo van een echt persoon afkomen. Ik vind dat de schrijver een heel goed beeld heeft gemaakt van de hoofdpersoon.

Herkende je bepaalde eigenschappen van de hoofdpersoon in jezelf? Dit wil je ook lezen: De hoofdpersoon heeft veel dingen niet door, en weet niet echt wat er allemaal speelt. Dit herken ik vrij sterk in mezelf. Zelf snap ik dingen heel vaak niet, of het komt het niet echt snel bij me binnen.

  • Dat heeft Bruno dus ook.
  • Allebei zijn we een beetje naïef.
  • Ook is Bruno heel eerlijk in dingen, en dat ben ik zelf ook.
  • Welke eigenschappen van de hoofdpersoon waardeerde je positief en welke negatief? De onschuld en de eerlijkheid vond ik heel positief.
  • Dat maakte het verhaal juist anders als normaal, omdat hij gewoon niet wist wat er allemaal speelde.

En negatief is dat hij een beetje naïef is, maar dat heeft iedereen wel een beetje. Zou je de hoofdpersoon anders laten handelen als jij de auteur was geweest? Ik zou de hoofdpersoon toch iets meer door hebben laten hebben. Dat Bruno achteraf steeds beter begrijpt wat er gebeurt.

Dus dat die ook niet onder dat hek door was geklommen, maar dat hij had gesnapt dat het gevaarlijk is. De opbouw: Vond je het verhaal moeilijk opgebouwd of kon je het vlot lezen? Het verhaal was heel makkelijk opgebouwd, ik kon alles vlot lezen. De volgorde van de gebeurtenissen was logisch, er was veel actie in maar dat kon je volgen.

Doordat alles zo duidelijk werd uitgelegd. Vond je de afloop onbegrijpelijk, onbevredigend, verrassend of flauw? De afloop vond ik onbegrijpelijk. Hoe kon je een verhaal zo triest laten aflopen? Aan de andere kant denk ik wel dat de vader van Bruno zijn verdiende loon krijgt.

  1. Alleen ik vond het zo zielig, ik had niet gedacht dat het zo zou eindigen.
  2. Zaten er delen in het boek die je niet kon lezen omdat ze te saai of onbegrijpelijk waren? Ik heb één stuk in het verhaal gehad wat ik echt ontzettend saai vond.
  3. Dit was het stuk dat ze er net woonde, en Bruno zich weken lang verveelde.

Er gebeurde niks geen actie. Ik kon het wel lezen en dat heb ik ook gedaan, alleen ik vond het wel heel erg saai. Het taalgebruik: Vond je het taalgebruik (woordkeuze en zinsbouw) moeilijk of makkelijk? Engels is niet mijn beste vak, en ik kan het ook niet zo heel erg goed lezen.

Maar dit boek veel verbazingwekkend best mee, ik vond het eigenlijk wel makkelijk om te lezen. De woordkeuze was niet heel erg moeilijk en de zinnen waren ook logisch en makkelijk opgebouwd. Vond je dat de gebeurtenissen op een heldere wijze werden beschreven, zodat je een goede voorstelling kon maken? Ik vond dat de gebeurtenissen heel goed werden beschreven.

Terwijl ik las had ik al een heel beeld in me hoofd hoe het eruit gezien moet hebben. Dit had in constant, dus ik vind dat de gebeurtenissen dan wel helder zijn beschreven. Eindwaardering Ik vond het een heel mooi boek, en het is ook echt mooi geschreven.

Heel levensecht. Dit boek geeft weer een ander beeld van de tweede wereldoorlog. De meeste boeken gaat het over de joden zelf maar hier gaat het over een jongen die in de oorlog leeft. Die er zelf niet veel vanaf weet. Ook is het boek weer is een keer anders geschreven dan normale boeken, hier kijk je echt in het leven van een kind van negen jaar.

Het lijkt net alsof het een soort dagboek is, heel knap geschreven dus! De haat werd zo goed naar voren gebracht en zo levensecht, dit wil ik laten zien met een citaat: ‘No, not them,’ said Bruno. ‘The people I see from the window. In the huts, in the distance.

They’re all dressed the same.’ ‘Ah, those people,’ said Father, nodding his head and smiling slightly. ‘Those people. well, they’re not people at all, Bruno.’ Ik vond het ook fijn dat het boek niet te moeilijk geschreven was, en dat het verhaal heel logisch was. Het einde vind ik wel een beetje jammer maar dat heb ik al een paar keer herhaald.

Er kwamen erg emotionele momenten in het boek voor die ik wederom erg mooi geschreven vond. Dit boek is dus echt een aanrader! : The boy in the striped pyjamas

Hoe oud is Boy 7 in het boek?

Een 15-jarige Amerikaanse jongen (ik-figuur) komt bij kennis op een grote, hete grasvlakte. Hij weet niet wie of waar hij is. Hij besluit hoe dan ook zijn verleden te achterhalen en zichzelf terug te vinden. Vanaf ca.13 jaar. Genre Kinderboek, Science fiction, Fictie Onderwerpen jeugdboeken ; verhalen, Detectiveverhalen, Kinderboeken, Stripverhalen, Fictie 15+, Amnesie Taal Nederlands Beschikbare vertalingen Duits Ook beschikbaar als Dyslexieboek E-book Luisterboek (digitaal) Gesproken boek Je leent dit boek bij je eigen Bibliotheek.

Hoe oud is Shmuel?

Boekverslag Nederlands Leesverslag de jongen in de gestreepte pyjama Auteu r: John Boyne. Titel : De jongen in de gestreepte pyjama. Titelverklaring : De titel verwijst naar de gestreepte pyjama die Shmuel en de andere gevangenen in Auschwitz moesten dragen.

  1. Jaar van uitgave: 2006.
  2. Plaats van uitgave: Ierland.
  3. Genre: Roman.
  4. Bladzijden: 204.
  5. Opdracht: voor Jamie Lynch. Inhoud 1.
  6. Samenvatting Het boek gaat over de 9 jarige Bruno, wiens vader een belangrijke rol speelt in het naziregime.
  7. Zo belangrijk zelfs dat de Furie (Adolf Hitler) en Eva Braun op een avond bij hun komen eten.

Een paar dagen later treft Bruno Maria, het dienstmeisje, aan terwijl ze zijn spullen aan het inpakken is.Hij krijgt te horen dat ze moeten verhuizen voor zijn vaders werk. Op het moment dat hij het nieuwe huis voor het eerst ziet, kan hij niet geloven dat ze er echt gaan wonen.

Het huis heeft maar 3 verdiepingen, en staat op een kale, verlaten plek waar niemand anders woont. Het is allemaal heel anders dan zijn oude huis in Berlijn! Zijn oude huis had namelijk 5 verdiepingen, en stond in een wijk waar nog een paar andere grote huizen stonden waar andere jongens in woonden waarmee hij speelde (tenzij het pestkoppen waren).

Bruno vind het huis dan ook helemaal niks, en vindt dat zijn ouders een grote vergissing hebben gemaakt door er naartoe te verhuizen. Als het aan hem lag gingen ze direct weer terug naar Berlijn. Zo blijft hij er over denken, tot hij na een paar maanden besluit om op ontdekkingstocht te gaan langs het hek.

Op de eerste dag van zijn verblijf in zijn nieuwe huis was hem namelijk iets geks opgevallen. Er was namelijk een enorm hoog hek, dat zelfs nog hoger was dan het huis. Achter het hek stonden alleen lage barakken en grote vierkante gebouwen verspreid en verderop een paar met schoorsteen. Ook stonden er mensen daar achter het hek.

Tijdens zijn ontdekkingstocht, juist als hij net wil terug gaan, ziet hij ineens een stipje in de verte. Hij loopt verder, en het stipje wordt een bobbel, die een figuur wordt,en die uiteindelijk een jongen blijkt te zijn.2.Begin en eind “Toen Bruno op een middag uit school kwam, trof hij tot zijn verbazing Maria aan in zijn slaapkamer- het dienstmeisje dat altijd met gebogen hoofd naar het vloerkleed staarde en nooit opkeek- die bezig was om al zijn spullen uit de klerenkast te halen en in vier grote kratten te pakken, zelfs de dingen die hij achter de kast dat verstopt en die van hem waren en waar niemand aan mocht komen.” Als je begint met het lezen van dit boek val je direct midden in het verhaal, aangezien je geen idee hebt welke gebeurtenissen hebben geleid tot dit punt; die worden pas later in het boek beschreven.

Hierdoor vraag je je als lezer, net als Bruno, af waarom Maria de spullen aan het inpakken is.”En toen werd de ruimte heel donker en op de een of andere manier, ondanks de verwarring die daarop volgde, merkte Bruno dat hij nog steeds Shmuels hand vasthield en niets ter wereld had hem kunnen bewegen die los te laten.” Dit is de laatste zin van het een na laatste hoofdstuk van het boek.

Ondanks dat het dus niet het officiële einde van het boek is, zie ik het toch wel als het einde van het boek, omdat het echte laatste hoofdstuk alleen wat informatie geeft over wat er gebeurde na het een na laatste hoofdstuk. Bruno en Shmuel gaan samen het kamp in om naar Shmuels vader te zoeken, die een paar dagen geleden ineens is verdwenen.

  • Tijdens de zoektocht wordt een gedeelte van het kamp omsingelt door 10 soldaten.
  • De mensen die daar staan worden allemaal mee genomen op een zogenaamde mars, en Bruno en Shmuel moeten ook mee.
  • Wat er daarna gebeurt kun je waarschijnlijk wel raden.
  • Het einde is een beetje open gelaten, aangezien nergens specifiek wordt gezegd dat ze echt een gaskamer in gaan, maar aangezien in het laatste hoofdstuk wordt beschreven dat er door zijn familie naar hem werd gezocht en dat hij niet werd gevonden, weet je eigenlijk wel zeker dat ze samen daar in het kamp zijn omgekomen.

Ik vond het einde vreselijk, maar niet omdat het een slecht einde is. Het is meer dat je eigenlijk al wel weet wat er gaat gebeuren, maar dat ze beide, en dan vooral Bruno, zo naïef zijn. Bruno vindt het bijvoorbeeld raar dat de mensen allemaal zo angstig kijken, en tegen ze wil zeggen dat het allemaal wel goed zou komen, omdat zijn vader de commandant was, en Shmuel die op Bruno’s vraag of zo’n mars nou lang duurt antwoord dat hij denkt van niet, omdat hij mensen na zo’n mars nooit meer ziet.

3. perspectiefHij/zij perspectiefHij staarde de jongen aan en overwoog of hij zou vragen waarom hij zo verdrietig keek, maar twijfelde omdat hij dacht dat het misschien onbeleefd zou klinken.Hij schuifelde ongemakkelijk heen en weer op het bed en keek haar niet aan en kreeg daar zo’n plezier in dat hij begon te denken dat hij misschien toch niet zo’n slechte toneelspeler was.‘’Je zou je zelf moeten zien” zei Gretel4. tijd

De jongen in de gestreepte pyjama is chronologisch opgebouwd, en er worden af en toe flashbacks gebruikt. Zo krijgt Bruno bijvoorbeeld op een bepaald moment het gevoel dat hij wel gek zou kunnen worden als hij zichzelf niet bezig zou kunnen houden, en daarna is er een korte flashback naar een man (meneer Roller) die bij hem in de straat woonde en die volgens Bruno echt gek was.

  • Hij voerde namelijk discussies met zichzelf, en als die uit de hand liepen probeerde hij met zijn schaduw op de vuist te gaan.
  • Op een dag, toen Bruno weer eens verslag uitbracht aan zijn moeder over zijn laatste avontuur, zei zijn moeder dat hij die arme meneer Roller niet mag uitlachen.
  • Ze legt aan Bruno uit dat meneer Roller in de Eerste Wereldoorlog gewond is geraakt aan zijn hoofd, en daarom nu zo doet.

Op Bruno’s vraag wat dat was, en wat er precies is gebeurt wil zijn moeder geen antwoord geven. Oorlog is volgens haar namelijk geen gepast gespreksonderwerp. Deze flashback heeft waarschijnlijk als functie de lezer te laten weten hoe men over de oorlog dacht, en sprak.

Het wordt hieruit duidelijk dat kinderen eigenlijk bijna niks weten over de Eerste Wereldoorlog, en Bruno wist niet eens wat het was. Hieruit wordt duidelijk dat men rond 1938 er nauwelijks meer over praten, of in ieder geval niet als er kinderen bij waren. In een andere flashback denkt Bruno terug aan de familiefeesten van vroeger, maar in het bijzonder aan het kerstfeest van voor dat ze gingen verhuizen.

Elk jaar met kerst voerden Bruno en Gretel (Bruno’s zus) samen met hun grootmoeder een toneelstuk op, maar dat ene jaar werd dat een grote mislukking door een ruzie. Een paar weken voor kerst waren de Furie en Eva Braun bij hun op bezoek geweest, en daarna moest zijn vader Herr Komandant genoemd worden.

  1. Zijn vader kreeg een nieuw uniform, dat hij droeg op kerstdag.
  2. De hele familie had voor hem geklapt toen hij er voor het eerst mee verscheen en waren allemaal erg onder de indruk.
  3. Behalve een iemand: grootmoeder.
  4. Zij is teleurgesteld in vader, en vraagt zich hardop af waar zij het fout heeft gedaan in de opvoeding.

Kwam het door al de uitvoeringen die zij hem vroeger had laten doen dat hij zich nu zo opdirkt als een marionet? Grootvader vindt het juist knap dat vader het zo ver heeft gebracht, waarna er een discussie begint tussen de volwassenen, en Bruno en Gretel worden naar hun kamers gestuurd.

  1. Door deze flashback wordt het duidelijk dat niet alle Duitsers het eens waren met het naziregime.
  2. Bruno’s grootmoeder schaamt zich zelfs voor de positie van haar zoon, en wil na de ruzie ook geen contact meer met vader.
  3. Ze vindt dat hij vreselijke dingen doet.De vertelde tijd is waarschijnlijk zo’n twee jaar.

Dit wordt niet helemaal duidelijk verteld in het verhaal, maar aangezien er in het verhaal af en toe dingen staan als “een paar weken later” en andere hints kun je het wel afleiden. Bruno zegt op een bepaald moment bijvoorbeeld zijn geboortedatum (15 april 1934) waardoor je erachter kunt komen welk jaar het is op dat moment door zijn leeftijd bij zijn geboortejaar op te tellen.

  1. De uitkomst hiervan is 1943.
  2. Later in het verhaal wordt ook gezegd dat ze al een jaar lang in het huis bij Oudwis wonen, en aangezien ik er vanuit ga dat ze in 1943 zijn verhuisd is het dan 1944.
  3. In het laatste hoofdstuk wordt nog een grote tijdsprong gemaakt naar 1945: ” Een paar maanden later kwam er een stel soldaten naar Oudwis en moest vader met hen mee, en hij ging zonder protest, graag zelfs, want het kon hem niet echt meer schelen wat ze met hem deden.” Aangezien het Kamp Auschwitz in 1945 werd bevrijd door het Russische rode leger weet je dus wanneer dit zich afspeelde, en wat de vertelde tijd ongeveer is.

Aangezien het je geen twee jaar kost om het boek uit te lezen, kun je concluderen dat er tijdverdichting is gebruikt. De leestijd was voor mij zo’n twee uur.5. ruimte Dit wil je ook lezen: Het verhaal speelt zich aan het begin af in hun huis in Berlijn.

Het was een mooi groot huis met 5 verdiepingen (met een trapleuning die je erg mooi als glijbaan kan gebruiken) waar veel te ontdekken was. Bruno en Gretel hadden hun eigen verdieping met badkamer, net als vader en moeder. Een plek waar ze echt niet mochten komen was vaders kantoor, dat was echt verboden terrein.

Na de verhuizing woonden ze in het huis naast het kamp. Dat was een erg saai/lelijk huis vergeleken het oude huis. Deze heeft maar 3 verdiepingen, dus hadden Bruno en Gretel geen eigen verdieping/ badkamer, maar moesten ze die delen met vader en moeder.

Verder kon je er bijna niks ontdekken, behalve als je uit Bruno zijn raam keek want van daar kon je het kamp. In de voortuin stond een grote boom met daaraan een banden schommel. Aan de rand van het kamp stond een hoog hek en zover als het oog reikte, over de hele lengte waren er houten staken die op telegraafpalen leken.

Bij het hek ontmoette Bruno Shmuel, ze spraken altijd af bij het hek om te praten. Het kamp zelf waren vooral houten rechthoekige schuren genaamd Barakken. Met dor gras er om heen en een aantal stenen. Bruno had verwacht dat het er allemaal veel beter eruit zag maar het zag er echt uit als een marteling.6.

You might be interested:  8Ste Boek Van De Zeven Zussen

Personen Bruno: Bruno is een 9 jarig jongetje. Hij heeft bruin haar, bruine ogen, is erg klein voor zijn leeftijd ook is hij erg avontuurlijk en zoekt achter elk hoekje en gaatje een verhaal. Hij heeft erg veel respect voor vader. Hij is de enige in huis die de ‘slaven’ behandelt als mensen i.p.v. slaven.

Nog zo onschuldig en naïef, hij snapt niet wat er aan de hand is, waarom ze zijn verhuisd of wat er in het kamp gebeurt bij Shmuel. Gretel: Gretel is 12 jaar en de zus van Bruno. Volgens Bruno ook wel ‘’Het hopeloze geval” benoemd. Ze houd erg van regeltjes, is erg netjes en zorgvuldig.

Aan het begin van het boek speelt ze nog veel met poppen en is ze nog erg naïef, maar later interesseert ze zich meer voor de oorlog en soldaten. Shmuel: Net als Bruno is hij 9 jaar, toevallig zijn ze beide op 15 april jarig. Hij zit samen met zijn familie gevangen in Auschwitz. Beste vriend van Bruno.

Hij is altijd erg hongerig, waardoor hij het eten dat Bruno voor hem mee neemt graag op eet. Zelf snapt hij veel meer van de oorlog en zijn situatie dan Bruno. Oordeel van Leerling 1 De jongen in de gestreepte pyjama was wel een goed boek, maar het is geen boek dat ik nog een keer zou lezen.

Het boek komt naar mijn mening nogal langzaam op gang, en tot het slot gebeurd er vrij weinig. Veel van het verhaal is namelijk gewoon Bruno die zich aanpast aan het leven in zijn nieuwe huis. Voor mij was het wel interessant om te lezen hoe Bruno zich ontwikkelde. In het begin is hij nog erg naïef, en hij weet eigenlijk niks van de wereld om hem heen en wil niet geloven dat het mogelijk is om met elf mensen in een kamer te wonen (wat ook wel weer logisch is natuurlijk).

Later in dit boek begint hij wel meer na te denken over de wereld om hem heen, en vraagt zich bijvoorbeeld af waarom de mensen achter het hek zitten, en wie eigenlijk besluit wie de uniformen dragen en wie de gestreepte pyjama’s dragen. Ik zou dit boek aanraden aan mensen die van verhalen van de tweede wereldoorlog houden en er ook wel iets van af weten, aangezien je er dan ook net iets meer van snapt.

  • Oordeel van Leerling 2 Zelf vond ik het boek erg indrukwekkend en op sommige stukjes erg ontroerend.
  • Er waren wel een paar stukjes waarvan ik zoiets had van: ‘Dit is nou al de derde keer dat dit stukje er is.’ Dus het kan aan het begin wel iets vlotter geschreven worden.
  • Dat is wel een voordeel aan het feit dat het niet snel gaat aan het begin, je hebt de tijd om er goed over na te denken en je eigen mening er te vormen.

Het is (naar mijn mening) erg knap geschreven, omdat het mij best moeilijk lijkt om van uit een kind zijn ogen te schrijven bij iets wat je sowieso niet zelf hebt meegemaakt. Ik raad dit boek aan voor tieners en of mensen die geïnteresseerd zijn in de 2 e wereld oorlog.

Want je moet wel een beetje verstand hebben van WO II hebben om het boek te snappen, dat hebben kinderen niet. Verwerkingsopdracht Leerling 1 Hoi dagboek,Vandaag heb ik Shmuel eindelijk weer gezien! Het is alweer een paar dagen geleden dat ik hem voor het laatst had gezien, en ik begon al ongerust te worden dat ik weer terug naar Berlijn zou moeten gaan zonder hem nog een laatste keer te zien.

Maar goed, vandaag is hij weer naar het hek gekomen. Hij zag er alleen een beetje treuriger uit als normaal vandaag, en toen ik hem vroeg wat er aan de hand was zei hij dat zijn vader was verdwenen. Raar toch? Hoe kan je vader nou zo maar verdwijnen zonder iets te zeggen? Ik heb hem aangeboden aan vader te vragen of hij er iets van af weet, maar dat wilde hij niet.

  1. Hij zei dat de soldaten hen haten, en wederzijds.
  2. En dus heb ik hem gevraagd of ik hem niet zou kunnen helpen zoeken morgen, aangezien ik altijd al heb willen zien waar Shmuel woont, en morgen de laatste dag is dat ik hier nog ben.
  3. En hij zei ja! Ik heb nu al zin in morgen, het is mijn gelegenheid om eindelijk te zien wat er nu eigenlijk is achter het hek, en ik kan wat echt ontdekkingswerk doen met Shmuel! Ik heb nu geen tijd meer om verder te schrijven, maar ik zal je morgen alles vertellen over mijn ontdekkingstocht in Oudwis.

Tot morgen dagboek! Verwerkingsopdracht Leering 2 Persoonlijk vind ik “de jongen in de gestreepte pyjama” een klassieker. Aangezien je door dit boek veel leert van de oorlog, ook al wist Bruno er niet heel veel van. Plus over 100 jaar is WO II 175 jaar geleden.

dus dan zijn er waarschijnlijk geen mensen meer die verhalen van hun overgrootouders kunnen na vertellen, dan heb je aan zo’n boek heel veel. Omdat het verhaal verteld uit het perspectief van 2 kinderen die de oorlog hebben meegemaakt. Meestal wordt zo’n verhaal verteld uit het perspectief van een soldaat, of een familielid van een overleden soldaat.

Ook worden Duitsers vaak in het licht gezet als slechteriken, en hier gaat het over 3 onschuldige Duitse kinderen die niet echt door hebben wat hun vader doet, of wat er überhaupt aan de hand is in de wereld. : Boekverslag Nederlands Leesverslag de jongen in de gestreepte pyjama

Waar ligt het concentratiekamp Auschwitz?

Auschwitz Waarom we Auschwitz moeten blijven herdenken? Auschwitz was een concentratiekampcomplex dat tijdens de Tweede Wereldoorlog door nazi-Duitsland rondom de Poolse stad Oświęcim, in het geannexeerde deel van Polen (in het uiterste westen van het originele Woiwodschap Klein-Polen), werd opgezet.

  • Op maandag 27 januari 2020 zal het exact 75 jaar geleden zijn dat eenheden van het Rode Leger de laatste Duitse troepen verjoegen uit het Poolse stadje Oswiecim nabij Krakau.
  • In de vroege namiddag bereikten ze ook een immens concentratie- en uitroeiingskamp aan de rand van de stad, met 7000 gevangenen die er allen slecht aan toe waren of al bezig waren te sterven.

Hoewel het bestaan van die kampen vandaag niet langer ontkend wordt, op de laatste diehards na, hoort men meer en meer vragen stellen over de omvang van die herdenkingen en de relevantie daarvan. En of vooral Joodse organisaties niet de nood overdrijven om de aandacht levendig te houden op wat daar gebeurde, in dat stadje waarvan de Duitse naam Auschwitz was.

  • Er is op die vragen maar één goed antwoord: ga eens naar ginder en bekijk het kamp, zoals het er vandaag ligt, en je zal begrijpen.
  • Niet zozeer vanwege de immense omvang van het deelkamp van Birkenau, met zijn eindeloze rijen barakken waarin mensen mishandeld werden, misprezen en vernederd, uitgebuit en op een hongerdieet geplaatst waarvan ze onvermijdelijk langzaam moesten creperen, tot pure speeltuigen werden herleid voor sadistische spelletjes en behandelingen door hun bewakers, inbegrepen de sinistere Doctor Mengele.

Dat soort concentratie- en werkkampen, waar menselijke wezens herleid worden tot objecten van totale willekeur, is helaas niet uniek maar vrij talrijk in de geschiedenis van de mensheid, tot op de dag van vandaag. Auschwitz wordt pas uniek in een klein hoekje van het originele basiskamp vlakbij de woonkernen van de stad.

Het is daar dat je nog de enige gaskamer kan bezichtigen die intact is gebleven, die ook de allereerste was. In Birkenau kan je de ruines van gelijkaardige – en iets meer ‘gesofisticeerde’ gaskamers zien, terwijl al de andere in vijf andere ex-kampen op het grondgebied van het hedendaagse Polen, vernietigd werden door de Nazi’s voor hun evacuatie in de zomer van 1944.

We weten vandaag uit historisch onderzoek dat de Holocaust een geleidelijk proces was. Adolf Hitler maakte van zijn brutaal racisme tegen Joodse medeburgers, die al eeuwenlang de meest kwetsbare groep voor discriminatie waren in heel Europa, nooit een geheim, eerder integendeel, vooraleer hij in de verkiezingen van 1932 bijna 40 % van de Duitse kiezers achter zich kreeg.

Het naziregime aarzelde nog vijf jaar om het brutale en blinde geweld dat het elders als wapen tegen zijn tegenstanders gebruikte, ook tegen de Joodse Duitsers in te zetten. De beslissing tot massamoord werd vermoedelijk pas begin 1941 door Hitler en Himmler genomen, toen het regime er zichzelf van overtuigde dat het in de toenemende schaarste aan goederen en middelen geen zin had de sowieso al gevangen gehouden Joden verder in leven te houden.

Het plan om alle naar schatting elf miljoen Joodse burgers op het continent te vermoorden werd vastgelegd en uitgewerkt op een meeting van de SS-top in een fraaie villa aan de Wannsee nabij Berlijn in januari 1942. Toen hadden er al slachtingen van in totaal ruim een miljoen Joden plaatsgevonden, doorgaans met machinegeweren, maar ook met primitieve middelen als de uitlaatgassen van vrachtwagens.

  • In het najaar van 1941 ontwikkelden officieren van het kamp van Auschwitz een technologisch meer ‘gesofisticeerd’ middel om het doel te bereiken: de gaskamer.
  • Het nieuwe systeem zou in de jaren nadien constant verder ‘verfijnd’ en ‘verbeterd’ worden, totdat Auschwitz-Birkenau in 1944 een ‘industriële’ capaciteit had bereikt waarbij dagelijks 12.000 mensen vermoord en vernietigd konden worden.

Dat gebeurde in die zomer vele tientallen dagen. Alleen al de schaal van deze massamoord zal haar als een donkere schaduw over de gehele geschiedenis van de mensheid handhaven. Auschwitz zal er ons ook altijd aan herinneren tot wat racisme kan leiden, en hoe onrechtvaardig Europa eeuwenlang zijn burgers van Joodse oorsprong heeft behandeld, niet het minst in de laatste voorbije eeuw.

  1. En er is helaas nog meer.
  2. Men kan perfect argumenteren dat er typisch Duitse elementen waren in de onnoemelijke slachtpartijen: de Pruisische verering van harde beslissingen, het ellenlange spoor van extreem arbitrair geweld, sinds de eerste slachtingen op 6000 onschuldige burgers in België in augustus 1914, de Kadaverdizipli n ten opzichte van top-down beslissingen, de discipline en efficiëntie in de uitvoering ervan.

Maar in wat er gebeurd is zijn er vooral elementen te detecteren die het veel te eenvoudig maken om dat alles te herleiden tot de misdaad van enkele Duitse fanatici. De gaskamers in Auschwitz-Birkenau, Chelmno, Treblinka, Belzec, Sobibor en Majdanek waren geen instrumenten van blinde slachtingen, uitgevoerd door primitieve krijgers in een extreem-emotionele uitbarsting.

Ze waren het tegendeel: goed georganizeerd, koel uitgevoerd, zorgvuldig gepland, met gebruik van de laatste spitstechnologie van de chemische industrie, met goed uitgekiende taktieken om onschuldige mensen onwetend in hun eigen dood te lokken, met een systematische exploitatie van wat nog economische waarde had bij de nog warme lijken in de gaskamers.

Het was allemaal rationeel, werd constant beter gestroomlijnd door rationeel denkende mensen, op zoek naar meer efficiëntie. Van de 15 hogere SS-officieren op de Wannsee-vergadering hadden er zeven in normale omstandigheden een doctoraatstitel verworven aan een Duitse universiteit.

  • De Holocaust werd uitgevoerd door mensen zoals Adolf Eichmann, die de moord op 400.000 Hongaarse Joden plande as een demonstratie van administratieve efficiëntie, ook nadat hij in een eerste confrontatie met de realiteit van zijn bureau-beslissingen was beginnen braken.
  • En ze was het werk van tienduizenden mensen met een normaal profiel en karakter zoals U en ik, en met merkwaardig weinig gevallen van echte weerstand of weerzin (zelfs als men rekening houdt met de gewelddadige aard van het regime).

De baas van Auschwitz woonde zelf met zijn vrouw en zijn vijf kinderen in een fraai huis met tuin vlakbij de eerste gaskamer. En dit alles gebeurde in het land dat door iedereen werd beschouwd als upper class in beschaving, met niet veel eerder de beste wetenschappers, ingenieurs of kunstenaars ter wereld.

Dat is de ultieme reden waarom we Auschwitz nooit uit het oog kunnen verliezen: de zo goed als onvermijdelijke vraag of wijzelf ook tot iets dergelijks in staat zouden zijn in dezelfde extreem gewelddadige omstandigheden van het naziregime en de Tweede Wereldoorlog. We zijn het er met zijn allen over eens dat er geen excuses bestaan voor een dergelijk crimineel gedrag, in geen enkele omstandigheid.

We kunnen dit ook geen bestialiteit noemen, want zelfs de meest roofzuchtige en gewelddadige van alle dieren doen nooit iets als wat gebeurde in Auschwitz. Tegelijk blijven we geconfronteerd met tienduizend gewone burgers, en zelfs een behoorlijk pak hogere afgestudeerden, die zich gedroegen alsof het systematisch afmaken en vernietigen van onschuldige burgers op deze immense schaal en op deze onderkoeld-efficiënte wijze enkel maar een job was die nu eenmaal moest worden verricht.

Wie is de vader van Bruno?

Rolverdeling

Acteur Personage Opmerkingen
David Thewlis Ralf Bruno’s vader en kampcommandant
Vera Farmiga Elsa Bruno’s moeder
Amber Beattie Gretel Bruno’s zus
Richard Johnson Matthias Grootvader

Hoe heet de zus van Bruno?

Gretel is de zus van Bruno. Ze hebben vaak ruzie, zoals. eigenlijk elke broer en zus. Gretel is verliefd op een van de Duitse soldaten die vaak bij hun huis komt om dingen te overleggen met Bruno’s en Gretels’ vader.

Hoe eindigt het boek The Boy in the Striped Pyjamas?

Samenvatting van het boek – Bruno is een negen jaar oude jongen die opgroeit in Berlijn tijdens de tweede wereldoorlog. Hij leeft in een groot huis met zijn ouders en zijn 12-jaar oude zus Gretel. Ook leven er een paar slaven in het huis. Zijn vader heeft een erg belangrijke baan en ze zijn op dat moment net bezocht door the ‘Fury’ (oftewel Adolf Hitler).

  • Na zijn bezoek wordt zijn vader gepromoveerd tot commandant en ze moeten verhuizen naar een plaats genaamd Out-With(oftewel Auschwitz).
  • Als Bruno daar aankomt heeft hij al meteen heimwee naar zijn grootouders en zijn 3 beste vrienden.
  • Hij is niet blij met z’n nieuwe huis.
  • Het heeft ‘slechts’ 3 verdiepingen en er zijn altijd soldaten die in en uitlopen.

Bruno is alleen en heeft niemand om mee te praten of om mee te spelen. Als hij op een dag uit het raam kijkt ziet hij een grote groep mensen, allemaal met dezelfde gestreepte pyjama. Bruno is een nieuwsgierige jongen en besluit aan zijn vader te vragen wie die mensen zijn.

  • Het antwoord dat hij krijgt had hij niet verwacht, volgens zijn vader zijn het niet eens mensen.
  • Bruno vindt het leuk om dingen te onderzoeken, wat hij ook al deed in Berlijn.
  • Hier mag hij dat echter niet, maar door nieuwsgierigheid en verveling gaat hij toch op onderzoek uit.
  • Hij komt bij een hek en ziet dat er een jongen achter zit.

Omdat hij al heel lang niet meer met een leeftijdsgenootje gepraat heeft, stelt hij zichzelf voor. De joodse jongen heet Shmuel. Bruno gaat bijna elke dag naar Shmuel toe om te praten met hem. Het is de bedoeling dat Bruno samen met zijn moeder en zus teruggaat naar Berlijn, zijn vader zou niet meegaan.

  • Als laatste avontuur met Shmuel besluit hij ook een gestreepte pyjama aan te trekken en de vader van Shmuel te vinden, die Shmuel kwijtgeraakt is in het kamp.
  • De jongens kunnen hem niet vinden en dan begint het donker te worden en het gaat regenen.
  • Bruno wilt nu naar huis gaan, maar ze zijn omsingeld door een mensen die weer geleid worden door de Nazi-bewakers.

Ze gaan mee in de mars, zonder dat ze weten waar het hen zal leiden. Al snel komen ze aan in de gaskamer, Bruno denkt echter dat ze hier moeten blijven om te schuilen tegen de regen. Het verhaal eindigt met Bruno en Shmuel in de gaskamer, terwijl ze elkaars hand vasthouden.

Wie zijn de Bijpersonen van Boy 7?

6.6

Boekverslag door een scholier 3e klas vmbo | 1150 woorden 26 januari 2014

6.6 753 keer beoordeeld Boek Auteur Genre Taal Nederlands Vak Methode Een jongen komt bij in een snikhete, kale grasvlakte. Hij weet niet hoe hij daar terechtgekomen is, waar hij vandaan kwam en zelfs niet meer hoe hij heet. Tot zijn opluchting vindt hij een rugzak met daarin een mobiele telefoon. Hij wil het alarmnummer intoetsen, maar ziet dan dat hij een voicemailbericht heeft ontvangen. ADVERTENTIE Begin jij in september met studeren? Meld je dan nu aan voor onze eerstejaars-mails. Van juni t/m september tippen we je de beste artikelen, video’s en podcastafleveringen om je optimaal voor te bereiden op het studentenleven. Max.1 mail per twee weken en het stopt automatisch! Samenvatting: De personages uit dit boek zijn Boy Seven oftewel Sam Waters.

Lara, tante Bobbie, agent Jones, Boy Six oftewel Louis. Louis is Sam’s beste vriend. Het verhaal speelt zich af in het dorpje Branding en in het stadje Flattstaf. Het verhaal heeft geen duidelijke tijd waarin het afspeelt. Het zou best kunnen dat dit verhaal op dit moment zou afspelen. Het is geschreven in de tegenwoordige tijd.

Het verhaal gaat over Sam die op een kale grasvlakte wakker wordt, hij kan zich helemaal niets meer herinneren. Hij weet niet hoe hij heet en wie hij is. Hij ziet een tas liggen verderop en daar vindt hij allemaal voorwerpen in die hem helpen z,n puzzel op te lossen.

  1. Er zitten kleren in de tas en een telefoon zonder contacten met een voicemailbericht die hij zelf heeft gestuurd.
  2. In de tas zit een foto van een groot grijs gebouw en een bestellijst van de pizza hut.
  3. In al zijn kleding staat Boy Seven gestikt.
  4. Sam denkt daarom dat hij Boy heet.
  5. Lara komt langs rijden en met haar gaat hij mee naar de bed and breakfast van haar tante.

Daar verblijft hij een tijdje terwijl hij op onderzoek uitgaat over wie hij is. Na een tijd zoeken vindt hij in een kluisje bij de bowlingbaan een boek. Daarin heeft hij geschreven wat er allemaal is gebeurd en hoe het de afgelopen tijd is gegaan. Hij komt erachter dat het grijze gebouw coorperation x heet en dat het slechte mensen zijn.

You might be interested:  Hoe Schrijf Je Een Samenvatting Van Een Boek

In iedereen z,n hoofd zit een chip daarmee kunnen ze iedereen laten doen wat ze willen. Sam heeft computergegevens afgetapt omdat hij daar goed in is. Hij is in coorperation x gekomen omdat hij de schoolcomputer had gehackt. Nadat de leiders bij coorperation x voelen dat er een probleem zit aan te komen willen ze het gebouw met de kinderen erin laten ontploffen.

Sam kan hier een stokje voor steken door de politie te bellen. Na alle ellende kan hij na een lange tijd weer herenigd worden met zijn familie die denken dat hij in een opvoedkamp zit. Hoofdpersoon/bijfiguren: Sam (Boy Seven) is de hoofdpersoon van dit verhaal.

  1. Sam is een aardige jongen maar heeft wel verkeerde dingen gedaan.
  2. Door computers te hacken.
  3. Sam heeft blond piekerig haar en een goed afgetraind lichaam.
  4. Sam is zichzelf helemaal aan het ontdekken doordat hij niks meer weet.
  5. Sam vertrouwt niet veel mensen en dat is maar goed ook.
  6. Bij Lara heeft hij wel geleerd van die fout.

Hij vertrouwde haar maar Lara stond aan de verkeerde kant van hem. Lara heeft Sam verraden. Lara is een belangrijke bijpersoon zij helpt hem bij z,n zoektocht naar zijn ouders. (ze denkt dat Sam zijn adoptieouders zoekt). Lara lijkt een aardig karakter te hebben.

  1. Later komt Sam erachter dat Lara helemaal aan de verkeerde kant staat en niet zo aardig is dan hij denkt.
  2. Louis (Boy Six) is Sam’s beste vriend bij cooperation x.
  3. Ze delen samen een kamer en Sam en Louis houden elkaar scherp en zorgen dat ze niet gehersenspoeld raken.
  4. Louis is een echte vriend voor Sam en samen kunnen ze iedereen en alles aan.

Door dat Louis, Sam helpt kan Sam ontsnappen. Thema/onderwerp: Sam (Boy Seven) die zijn geheugen is verloren, komt in een verkeerde inrichting terecht waar ze hem allemaal dingen laten doen die niet horen door middel van een chip, door een goede vriend kan hij het allemaal op een rijtje houden en ontsnappen, hij zorgt ervoor dat zijn vrienden worden gered, uiteindelijk komt het helemaal goed met hem en z,n vrienden, Sam wordt weer herenigd met z,n moeder en zusje Kathy.

Het thema van dit boek is een jongen die op zoek is naar zichzelf en hoe de wereld in elkaar zit. De boodschap van de schrijver is denkt ik dat je niet iedereen blindelings moet vertrouwen en altijd de waarheid willen weten. Het feit dat Jones (de agent die hem heeft opgepakt) steeds op de achtergrond terugkomt.

Hij komt vaak op bezoek en houdt Sam nauwlettend in de gaten. Het thema wordt heel goed uitgewerkt het boek krijgt een diepe betekenis. Titel: De titel van dit boek is Boy7. Boy7 is afgeleid van alles wat in zijn kleren staat genaaid en zijn naam bij cooperation x. Dit verhaal hoort denk ik tot de genre fantasie want ik denkt dat het niet zo snel zou gebeuren in deze tijd. Het boek is geschreven voor de jeugd. Volwassenen zouden dit boek ook nog goed kunnen lezen want het is erg leuk. Ik heb weleens vaker een fantasie boek gelezen en ook wel eens een boek over geheugenverlies.

  • Als ik moet kiezen tussen die twee boeken vindt ik dit boek leuker.
  • Het andere boek ging over een volwassen vrouw die in een heel rijk leventje terecht kwam.
  • Dit boek is veel spannender.
  • Spanning: De schrijver gebruikt een open einde om de spanning op te bouwen.
  • Het boek is verdeeld in verschillende stukken.

De schrijver geeft je ook steeds een beetje informatie meer om mee te puzzelen dit maakt het spannend omdat je wil weten hoe het verder gaat. Tijd: Het is niet bekend hoeveel tijd er verloopt in dit boek. Waarschijnlijk gaat het over maanden in de cooperation en weken in het bed and breakfast.

Halverwege het boek is er een terugblik in het verleden wat er allemaal is gebeurd in de cooperation x. Het boek speelt zich af in het heden. In twee verschillende stadjes. De ruimte is niet belangrijk voor het verhaal. Door de terugblikken kom je meer te weten en wordt het allemaal langzaam duidelijk dit maakt het verhaal een stuk spannender.

Opbouw: Er zit één verhaallijn in het verhaal. Het gaat allemaal over dezelfde jongen die zichzelf ontdekt. Het boek heeft een gesloten einde want uiteindelijk komt alles weer goed en wordt hij weer herenigd met zijn familie. Overige: Het verhaal is niet zo heel erg realistisch.

  • Het is iets wat wel zou kunnen gebeuren maar dan waarschijnlijk in de toekomst.
  • De belangrijkste gebeurtenissen uit het boek zijn dat hij langzaam achterkomt wie hij is en dat hij Jones en Lara doorkrijgt en ze tegenhoudt.
  • Het is belangrijk dat hij al zijn vrienden redt door de politie te bellen voordat het gebouw wordt opgeblazen.

Ik vind het een heel leuk boek. Het is fijn om te lezen en door de spanning wil je het in één keer uitlezen. Het boek heeft wat spanning en heeft een goede boodschap om van te leren.

Wat is Boy 7 zijn echte naam?

Boy 7: Zijn echte naam is Sam Waters, ik vind hem een echte held want zoals ik al eerder heb genoemd riskeert hij zijn eigen leven om zijn vrienden te redden uit het grijze gebouw.

Is het boek Boy 7 verfilmd?

Boy 7 (film) Boy 7 boek scenario Productiebedrijf Distributie Speelduur 90 minuten Taal Land ( en )

Portaal

Boy 7 is een film uit 2015 geregisseerd door, De film is gebaseerd op het van, De hoofdrollen worden gespeeld door, en, Het verhaal speelt zich af in een toekomstige versie van Nederland, waarin Nederland is veranderd in een, Het verhaal wordt in de vorm van Flashbacks verteld. Het is geen letterlijke verfilming van het boek, maar gebaseerd op de rode draad van het boek.

Waarom heet het boek Boy 7?

1 Algemene informatie De schrijver van het boek is Mirjam Mous. De naam van het boek is Boy 7. De uitgever van het boek is: Van Holkema en Warendorf. Het boek is voor het eerst uitgegeven in het jaar 2009. En het boek behoort in de genre: jeugdboek en spanning.2 Informatie over de auteur Mirjam Mous is geboren in 1963 en groeide op in het dorpje Made.

  • De vader van Mirjam was kunstschilder.
  • Mirjam was enigskind, maar verveelde zich nooit.
  • Voordat Mirjam schrijfster werd, werkte ze eerst als juf op een basisschool in Breda voor kinderen met een sociaal-emotionele problemen.
  • Dit werd uiteindelijk de plek waar Mirjam haal inspiratie vandaan haalde om boeken te schrijven.

Mirjam heeft al ontzettend veel boeken geschreven en twee van haar boeken hebben een prijs gewonnen. Haar boeken ‘Doorgeschoten’ en ‘Boy 7’ kregen beide de Tip van de Jonge Jury.3 Samenvatting Het boek bevat geen motto. Een jongen wordt wakker op een kale grasvlakte.

Hij weet niks meer over zichzelf. Hij weet niet hoe hij heet en wie hij is. Naast hem ligt een rugzak met verschillende voorwerpen erin, onder andere een mobieltje. De jongen wil het alarmnummer bellen, maar ziet dat er een voicemail is ingesproken: ”wat er ook gebeurt, bel in geen geval de politie.” De andere voorwerpen in de rugzak zijn: een folder van de Pizzahut, een pyjama, een boxershort, tandpasta en een tandenborstel, een rolletje bankbiljetten en een foto van een groot grijs gebouw wat hij niet herkent.

Dan komt er een auto langsrijden. Hij mag meerijden. De auto wordt bestuurd door een meisje Lara. Als ze vraagt hoe hij heet, kijkt hij in zijn rugzak. Op het labeltje aan de binnenkant staat: Boy 7. Hij besluit zich daarom maar ook zo te noemen. Lara neemt Boy Seven mee naar het Bed & Breakfast waar ze woont.

Boy mag in het Bed & Breakfast tijdelijk logeren en hij besluit op onderzoek te gaan naar wie hij nou in werkelijkheid is. De volgende dag kan Boy meerijden met Lara naar Flatstaff. Boy vond namelijk op de folder van de Pizzahut een adres in Flatstaff. Bij de Pizzahut herkent de serveerster Boy, maar Lara zegt dat de serveerster zich vast vergist.

Later weer terug bij de Bed & Breakfast vindt Boy een sleutel in het zijvakje van de rugzak. Boy denkt dat het een sleutel van een bankkluisje is, maar heeft het mis. Het blijkt een kluisje van de bowlingbaan in Flatstaff te zijn. Bij de bowlingbaan opent hij het kluisje en vindt een notebook en een USB-stick.

  1. Het lijkt alsof Lara de USB-stick in haar zak laat glijden, maar hij is er nog gewoon.
  2. Bij de Bed & Breakfast begint Boy met het lezen van het notebook.
  3. Boy blijkt een hacker te zijn die in het echt Sam Waters heet.
  4. Nadat dat hij werd opgepakt omdat hij de schoolcomputer gehackt heeft, wordt Sam naar een soort inrichting gebracht: CooperationX.

Het notebook wat hij dus nu leest, heeft hij daar geschreven. Alle jongens die in de inrichting zitten worden Boys genoemd. Sam was de zevende ´Boy` en werd daarom Boy Seven genoemd. Sam had een vriend bij CooperationX: Louis oftwel Boy Six. Alle andere jongens bij CooperationX luisteren gehoorzaam naar de witpakken (zo noemden ze de mensen die daar werkten).

  1. Sam en Louis ontdekken een manier om ´s nachts hun kamer uit te sluipen.
  2. En zo vinden ze steeds meer informatie over CooperationX.
  3. Elke jongen wordt ´s nachts uit zijn kamer gehaald en krijgt een soort operatie waarbij er in chip in het hoofd wordt geplaatst.
  4. Door de chip doen de jongens alles wat de witpakken zeggen, ook kan hun geheugen worden gewist en kunnen ze overal gevolgd worden.

Door het notebook dat Louis en Sam bij houden weten ze echter wel hun geheugen elke keer weer terug te krijgen door het te lezen. CooperationX laat de jongens zonder dat ze het weten illegale opdrachten uitvoeren. Sam en Louis zijn Cooperation te slim af door ze af te luisteren met een klein microfoontje.

Sam en Louis moeten deze illegale praktijken wel melden aan de politie en daarom probeert Sam te ontsnappen. Hij verstopt het notebook en een USB-stick met informatie over CooperationX in een kluis bij de bowlingbaan en Sam ontsnapt! Op dit moment stopt het notebook. Sam weet wat hem te doen staat. Hij moet zo snel mogelijk de illegale praktijken van CooperationX melden bij de politie.

Plotseling stormen Lara en een andere man genaamd Jones de kamer binnen, maar Sam weet ze te overmeesteren. Lara blijkt dus ook in het complot te zitten! Sam pakt snel de USB-stick en het notebook. Maar Jones pakt het mobieltje van Sam en stuurt een bericht naar CooperationX dat ze het gebouw moeten laten ontploffen in anderhalf uur.

  1. Sam moet nu zo snel mogelijk de jongens die nog bij CooperationX zijn redden.
  2. Hij ontsnapt en snijdt de chip eigenhandig uit zijn nek.
  3. Plotseling weet Sam alles weer.
  4. Nadat Sam bij het gebouw aankomt blijken de jongens veilig te zijn.
  5. CooperationX wordt gelukkig opgepakt, bij de andere jongens worden de chips ook verwijderd en alles is weer goed gekomen.4 Titelverklaring Het boek heet Boy 7, omdat Sam Waters bij CooperationX Boy 7 werd genoemd.

Alle jongens heetten Boys en omdat Sam als zevende kwam, heette hij dus Boy 7.5 Opbouw Het boek is opgebouwd uit vier delen die elk beginnen met een spreuk. Één daarvan is bijvoorbeeld: ´Door vol te houden bereikte zelfs de slak de Ark van Noach`.6 Tijdsverloop Het verhaal wordt niet chronologisch verteld.

  1. Het boek is in twee delen geschreven.
  2. Het heden en het deel in het notebook.
  3. In het notebook worden eigenlijk allemaal flashbacks gegeven.
  4. Het notebook is dus eigenlijk een soort dagboek.
  5. De schrijfster heeft tijdsversnelling gebruikt.
  6. Het boek gaat veel sneller dan dat het in het echt zou kunnen gaan.
  7. Natuurlijk zijn er in het boek ook wel stukjes dat alles wat langzamer gaat dan in het echt (tijdsvertraging).

Alles wordt dan heel nauwkeurig gedetailleerd, maar over het alegemeen is er dus tijdsversnelling. Dit wil je ook lezen: 7 Tijd Het verhaal speelt zich in de toekomst af. Er worden allerlei nieuwe technologische dingen gebruikt die wij nog niet kennen. Bijvoorbeeld een chip in de nek die je geheugen kan wissen.8 Plaats Het verhaal speelt zich in Amerika af. Het verhaal speelt zich af bij de Bed & Breakfast, in Flatstaff en bij CooperationX.9 Perspectief Het verhaal speelt vanuit twee verschillende perspectieven af.

De eerste is dat Sam niks meer weet en probeert uit te vogelen wie hij precies is. En het andere perspectief is vanuit het notebook wanneer Sam dus nog wel alles weet.10 Hoofdpersonen Sam Waters (Boy Seven) Sam heeft een smal gezicht, een beetje diepliggende blauwe ogen en blond piekerig haar. Sam heeft ook een mooi afgetraind lijf.

Sam is erg slim. Hij weet veel van computers af omdat hij een hacker is. Sam ontwikkeld zich in het boek, omdat hij steeds meer te weten komt van wie hij nou eigenlijk is. Hij vindt steeds meer van zijn geheugen af. Bij CooperationX was Sam goed bevriend met Louis.

  • Lara Rogers Lara wordt niet beschreven hoe ze eruit ziet.
  • In het begin van het boek lijkt ze erg aardig en lief te zijn en raakte ze in een neppe vriendschap met Sam.
  • Later in het boek blijkt ze in een complot met CooperationX zitten.
  • Louis (Boy Six) Louis is een donkere jongen met zwart kroeshaar.
  • Ook hij is erg gespierd.

Louis heeft vroeger ook net zoals Sam slechte dingen gedaan, maar is wel erg aardig. In het begin is Louis nog niet zo goed bevriend met Sam, maar later in het boek wordt hun vriendschap steeds hechter.11 Thema Het thema van het boek is geheugenverlies.

  • Dit is vooral te merken in het begin van het boek.
  • Als Sam net wakker wordt, weet hij niks meer.
  • Hij weet niet wie hij is, wat hij op een kale grasvlakte doet en hij weet niet meer hoe hij eruit ziet.
  • Later in het boek komt Sam steeds meer over zichzelf te weten.12:Motieven Het motief van het boek is doorzetten.

Sam blijft maar doorzetten om er achter te komen wie hij nou eigenlijk is.13 Schrijfstijl Het boek is eenvoudig, maar toch ook wel spannend en mooi geschreven. Er worden veel moderne en Engelse woorden gebruikt. De zinnen in het boek zijn niet oneindig lang, maar ook niet super kort.

  1. Van beeldspraak is eigenlijk weinig sprake.
  2. Het boek is in vier delen verdeeld en daar wordt wel elke keer een spreuk bij verteld.
  3. Verder zijn er vooral flashbacks in het verhaal.14 Spanningsopbouw Het verhaal wordt erg spannend gemaakt doordat je eigen net zo weinig weet als de hoofdpersoon.
  4. De hoofdpersoon weet in het begin nog helemaal niks over zichzelf en probeert te weten te komen wie hij is.

Ook weet je niet of de informatie die Sam krijgt wel betrouwbaar is. Ook wordt het boek spannend gemaakt omdat je het boek vanut twee perspectieven leest. Dit wil je ook lezen: 15 Eigen mening Ik vond het boek erg leuk. Het boek is erg spannend. Soms is het boek wel een beetje onduidelijk omdat je eigenlijk net zo weing weet als de hoofdpersoon en ook omdat het boek vanuit twee perspectieven geschreven is. Maar dat maakt het boek toch ook wel weer spannend.

Wie is de furie?

De Erinyen zijn drie wraakgodinnen in de Griekse mythologie, Ze wonen in de onderwereld, maar komen soms ook naar de aarde om de ergste misdadigers te straffen. Het Romeinse equivalent voor het drietal is Furiën ( Furiae ). Furie of Erinyen – Griekse mythologie (Publiek Domein – wiki) De zusters heten Alecto (meedogenloze), Megaera (jaloerse) en Tisiphone (wraakzuchtige). Ze worden in verhalen afgebeeld als lelijke vrouwen met een toorts, gesel of speer. Ook zitten er slangen in hun haar.

Verder dragen de Erinyen zwarte gewaden en een enkele keer hebben ze vleugels. Als ouders van de wraakgodinnen worden doorgaans oermoeder Gaea en oergod Ouranos genoemd. Ze zouden dan zijn geboren uit het bloed van de oergod die door zijn zoon werd gecastreerd. De bekende geschiedschrijver Hesiodos schreef hier rond 700 v.Chr.

over in zijn beroemde stamboom van de goden, de zogenoemde Theogonie : “Kronos () sneed met een snelle beweging zijn vaders geslachtsdeel af, om vervolgens die last met een zwaai achterwaarts weg te werpen zonder te zien waar die viel. Maar het vloog niet voor niets uit zijn handen: want moeder Aarde ving iedere bloedige druppel die wegspoot op in haar schoot en, toen later ten slotte haar tijd was gekomen, baarde zij krachtige, sterke Erinyen, grote Giganten () en Melische Nimfen.” Alle goden! (Damon) Vertaling Ronald Blankenborg Een enkeling schreef dat de wraakgodinnen werden geboren uit Nyx, de oergodin van de nacht.

Welk niveau is The Boy in the Striped Pyjamas?

Het boek bestaat uit twintig, overzichtelijke hoofdstukken. Op grond van deze eigenschappen is ‘The Boy in the Striped Pyjamas’ een boek van een literair niveau B 2c en een taal-(ERK-)niveau B1.

Hoe heet de Boy in the Striped Pyjamas?

2008 Drama, Oorlog 3 min. Berlijn 1943. De 8-jarige Bruno verhuist met zijn familie naar een plek die ver weg is, waar niets te doen is en waar niemand is om mee te spelen. Hun nieuwe huis staat naast een hek dat zich uitstrekt zover het oog maar reikt, een hek dat Bruno afschermt van de vreemde mensen die hij daarachter ziet bewegen.

  1. Bruno wil ontdekkingsreiziger worden en besluit op onderzoek uit te gaan.
  2. Op een van zijn tochten ontmoet hij een jongen wiens leven en omstandigheden zeer verschillen van dat van hem.
  3. Toch sluiten de jongens vriendschap, maar het is een vriendschap die niet zonder gevolgen blijft.
  4. De productie bevat expliciete geweldsbeelden.

Het geweld is hard en is met nadruk in beeld gebracht. Het zien van dit soort beelden kan kinderen minder gevoelig maken voor het zien van geweld. Ook kunnen ze er agressief of juist bang van worden. De productie bevat zeer bange of lijdende mensen of dieren.

  1. Het inleven en meeleven met (hoofd)personages die iets engs of vreselijks doormaken kan kinderen bang maken.
  2. De productie bevat discriminatoire uitingen of gedrag.
  3. Hierin wordt een bepaalde groep als inferieur afgeschilderd.
  4. Seksisme of vrouwonvriendelijkheid valt ook onder discriminatie.
  5. Dergelijke uitingen kunnen negatieve beeldvorming teweeg brengen of als nastrevenswaardig worden gezien.

Wat zit er nog meer in?

Lijken

Recommended Posts

Tekst Op De Achterkant Van Een Boek

Wat betekent blurb? De flaptekst is de tekst op de achterkant van de omslag van een boek, waarin de inhoud wordt beschreven. De flaptekst moet alle informatie bevatten die het boek het beste weergeeft en de interesse van de lezer wekt Contents1 […]

Anna Kovács

De Oesters Van Nam Kee Recensie Boek

Contents0.0.1 Hoeveel bladzijden heeft de oesters van Nam Kee?0.1 Welk zijn de beste oesters?0.1.1 Wat zijn de duurste oesters?1 Hoeveel oesters is 10 kilo?2 Hoeveel oesters mag je per dag eten?2.1 Hoe weet je of oesters vers zijn?2.1.1 Is een oester gezond?2.1.2 […]

Anna Kovács